Monsanto

Er zijn weinig dingen waarvan ik het gevoel heb dat het zo goed voor mij is als broccoli. Ik noem broccoli ook wel; levenselixer. Als ik ziek ben, zwak, hard moet werken of anderszins iets heilzaams nodig heb dan eet ik; broccoli. Er is een bedrijf dat broccoli wil patenteren. Dit betekent dat als ik ooit besluit om zelf broccoli te verbouwen, ik dit bedrijf daarvoor moet betalen. 
Dit bedrijf maakt ook zelfmoordzaad. Dit zijn zaden die maar één keer gebruikt kunnen worden. Dit geld voor het meeste zaad. Maar aan planten groeien normaal gesproken de zaden voor het volgende seizoen. Uit zelfmoordzaad groeien planten die maar één keer uitkomen. Zaad dat zichzelf maar één keer opblaast. Vandaar de bijnaam. Daarna moet je nieuw zaad kopen. Bij Monsanto. Want zo heet het bedrijf. 
Een vrij misdadig bedrijf. Een bedrijf dat een monopolie voert op de natuur. De natuur patenteert. Wie zou er eigenlijk patent hebben op het bestaan, God? 
Arme boeren worden hiermee gedwongen om steeds opnieuw zaad af te nemen van Monsanto (waar komt deze naam vandaan, betekent het ‘mijn zaad’ in het Monsanto’s? Ze hebben toch zeker ook wel een eigen staat, annex taal?..) Monsanto wordt rijker en de boeren blijven afhankelijk. Het zelfverrijkingssysteem van de Monsanto types. 
Kapitalisme wordt ook wel een ideologie genoemd. Ideologieën verklaren elkaar wel de oorlog maar alleen als dat commercieel ook interessant is. Waarom dopen we het Kapitalisme niet om tot religie? Voor goden wordt ten minste bloed vergoten. En misschien is het beter als er bloed vloeit. 
Op de hoofden van CEO’s van de Monsanto bedrijven komt een prijs te staan. Niet om hun ver over de balkenendenorm sijpelende salarissen maar heel ordinair om hun geloof. Daar moeten ze voor boeten. En zoveel angst om hen heen zaaien dat de in rijen van drie opgestelde opvolgers niet meer durven. Alle opvolgers krijgen ook een prijs op hun hoofd. En naarmate ze opschuiven in de rangorde stijgt deze. 
Of misschien moet het niet iets met dood zijn maar een ontvoeringsversie. De CEO’s van bedrijven met slechte bedrijfsvoering worden ontvoerd en het losgeld zijn aanpassingen op hun systeem. Een eisenpakket wordt samengesteld en als het betreffende bedrijf zich heeft aangepast mogen de CEO’s terug naar moeder de vrouw. 
Eigenlijk heeft dood mijn voorkeur. Als iemand in staat is om het water van mensen in een derde wereldland te stelen en honderd meter verderop in Nestlé flessen voor geld aan ze terug te geven, weet ik niet of diegene nog terug moet op de arbeidsmarkt. En ook arbeidsongeschikt, kan ik me niet voorstellen dat diegene een leuke werkloze, partner, ouder, opvoeder of wat dan ook is. 
Misschien is een kapitalistische zuivering een noodzakelijk kwaad. Machiavelli zou trots zijn. Ja, het wordt een politieke partij. De partij met ballen. Deze partij zaait geen populistische haat. De Ballen Partij zaait hoop. En Broccoli. 
Zij zet zich in tegen het geld en geeft het zaad terug aan de samenleving. 

 

Show